معانی کلمه : کاهل
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. سست، تنبل.
۲. [قدیمی] پیر.
۳. [قدیمی] ناتوان.
۴. (اسم )[جمع: کواهِل] [قدیمی] بالای شانه تا زیر گردن، میان دو کتف چهارپایان، پشت گردن.
۲. [قدیمی] پیر.
۳. [قدیمی] ناتوان.
۴. (اسم )[جمع: کواهِل] [قدیمی] بالای شانه تا زیر گردن، میان دو کتف چهارپایان، پشت گردن.
فرهنگ معین
(هِ) [ ع . ] (اِفا.) تنبل .
( ~ .) [ ع . ] (اِ.) شانه ، کتف .
( ~ . ) [ ع . ] (اِ. ) شانه ، کتف .
(هِ ) [ ع . ] (اِفا. ) تنبل .
(هِ ) [ ع . ] (اِفا. ) تنبل .
فرهنگ فارسی
پیر، ناتوان، سست وتنبل
( اسم ) میان دو شانه پشت گردن جمع : کواهل : [ بر آوردم زمامش تا بنا گوش فرو هشتم هویدش تا بکاهل ] . ( منوچهری )
( اسم ) میان دو شانه پشت گردن جمع : کواهل : [ بر آوردم زمامش تا بنا گوش فرو هشتم هویدش تا بکاهل ] . ( منوچهری )
مترادف و متضاد
بی عار، بی‌غیرت، بیکاره، تن‌آسا، تنبل، تن‌پرور، سست، مسامح، ناتوان، هیچکاره ≠ زرنگ
lagging (اسم)
کاهل
laze (اسم)
کاهل
فرهنگ فارسی ساره
تنبل، سست