معانی کلمه : غنجه
لغت نامه دهخدا
غنجة. [ غ َ ن ِ ج َ ] (ع ص ) زن باکرشمه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مؤنث غَنِج . (اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
غنچه#NAME?
نازوکرشمه؛ غنج: ◻︎ به یک کرشمه و یک غنجه زآن دو شکر خویش/ هزار دل بربایی هزار جان شکری (سوزنی: لغت‌نامه: غنجه).
⟨ غنجهٴ کبک دری: (موسیقی) [قدیمی] از الحان سی‌گانۀ باربد: ◻︎ چو کردی غنجهٴ کبک دری تیز / ببردی غنجهٴ کبک دلاویز (نظامی۱۴: ۱۸۱).
فرهنگ معین
(غَ جِ ) [ ع . ] (اِمص . ) ناز و کرشمه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ناز و کرشمه غنج : برداشته تا حجاب شرم از رخ گه شادی و گه نشاط و گه غنجه . ( منوچهری )
دانشنامه عمومی
اخگر
گویش مازنی
اخگر
/ghanje/ اخگر
مترادف و متضاد
اخگر