غمخور. [ غ َ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) آنکه غم کسی یا چیزی را خورد. غمخورنده. غمگسار. تیماردار. غمخوار : مطربان رودنواز و رهیان زرافشان دوستداران میخوار و بدسگالان غمخور.فرخی.یک زاهد رنجور و دگر زاهد بیرنج یک کافر شادان دگرکافر غمخور.ناصرخسرو.رسید نوبت یعقوب تاصد و هفتادگذشت و رفت و ببرد از جهان دل غمخور.ناصرخسرو.نیز دل تو ز مهر من نکند یادهیچ ترا یاد ناید از من غمخور.مسعودسعد.روزم فروشد از غم هم...
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنکه دارای غم و اندوه بود غمناک مغموم ۲ - آنکه در غم دیگری شریک باشد دلسوز مشفق ۳ - ( اسم ) بوتیمار .
