معانی کلمه : ابن ظافر ازدی

تلفظ بین المللی : /ˈebn zˈɑfer ˈaːzdi/ تلفظ :‌ ['ebn z'AfeR 'a:zdi]

لغت نامه دهخدا

ابن ظافر ازدی. [ اِ ن ُ ف ِ رِ اَ ] ( اِخ ) جمال الدین علی بن ظافر وزیر ازدی. در ادب و تاریخ و اخبار ملوک بارع بود. در مدرسه مالکیه مصر تدریس میکرد و وکالت بیت المال داشت. از مؤلَّفات اوست : الدول المنقطعه در چهارجلد تا سال 622 هَ.ق. دیگر تاریخ الساجیه و کتاب بدایعالبدایه و آن در مصر به طبع رسیده. وفات 623.

دانشنامه عمومی

ابن ظافر ازدی (۱۱۷۱-۱۲۱۶) (نسب:جمال الدین ابوالحسن علی بن ابی منصور ظافر بن حسین أزدی خَزرجی) کاتب، شاعر، ادیب و تاریخ نگار مصری بود.نبوزادهٔ قاهره در ۱۱۷۱م/ ۵۶۷ق بود. نزد پدرش فقه خواند، سپس به ادبیات و شعر روی آورد. پس از این، در مدرسهٔ مالکی شناخته شده به مدرسهٔ القمحیّة، جایگزین پدرش در آموزش فقه شد. در سال ۱۱۹۱م/ به شام رفت و صلاح الدین ایوبی را مدح کرد، حال آنکه صلاح الدین در جنگ با صلیبی ها...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : ابن ظافر ازدی

لغت نامه دهخدا

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ابن ظافر ازدی

لغت نامه دهخدا

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات