معانی کلمه : ابن السبیل

مسافری که در شهر خود بضاعت و سروسامان دارد اما در سفر بی چیز و تهی دست مانده و توانایی بازگشت به شهر خود ندارد و مستحق زکات است، درراه مانده.

(اِ بْ نُ سْ سَ ) [ ع . ] (ص مر. ) راه نشین ، مسافر تهیدست .