ابن . [ اَ ] (ع ص ، اِ) طعام خشک .
ابن . [ اُ ب َ ] (ع اِ) ج ِ اُبنه .
ابن . [ اَ ب ِ ] (ع ص ) غلیظ و سطبر از طعام و شراب .
ابن . [ اَ ] (ع مص ) متهم کردن . تهمت نهادن . || سیاه شدن خون در زخم . مردن خون .
فرزند ذکور؛ پسر.
〈 ابنعم: [قدیمی] پسرعمو.
پسر، پور، ولد ≠ اب
پور