معانی کلمه : کشتمان

کشتمان. [ ک ِ ] ( اِ مرکب ) صحرای کشته و زراعت شده. ( ناظم الاطباء ).

کشتمند، مزرعه.

(کِ ) (اِمر. ) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.