چشایی. [ چ َ / چ ِ] ( حامص ، اِ ) حس ذائقه. ذائقه. ذوق. چشش. مذاق. حس ذوق. حس آزمودن طعم و مزه چیزی. رجوع به چشش شود.
فرهنگ عمید
از حواس پنج گانه که با آن مزۀ چیزها دریافته می شود و آلت آن زبان است، ذائقه.
فرهنگ معین
(چِ ) (اِ. ) یکی از حواس پنجگانه که با آن مزة چیزها را دریابند و آلت آن زبان است .
دانشنامه آزاد فارسی
چِشایی (taste (sense))چِشاییحسی برای تشخیص برخی از مواد شیمیایی تشکیل دهندۀ غذا. زبان انسان قادر به تشخیص چهار مزۀ پایه ای، شیرینی، ترشی، تلخی، و شوری، است. این حس با حس بویایی کامل می شود. چیزی که ما با نام چشایی می شناسیم، در واقع حسی ترکیبی متشکل از هر دو حس چشایی و بویایی است. در سال ۲۰۰۰، محققان امریکایی وجود حس پنجم، یومامی، را تأیید کردند. در اوایل قرن ۱۹، محقق ژاپنی، کیکونا ایکِدا، برای او...
فرهنگ فارسی
یکی ازحواس پنجگانه، که مزه چیزهارادریافت کند ۱ - عمل چشیدن ذوق . ۲ - ( اسم ) یکی از حواس ظاهره که با آن مز. چیزها را دریابند و آلت آن زبانست ذایقه .
[ویکی فقه] چشایی یکی از حواس پنج گانه است. از احکام آن در باب دیات سخن گفته اند.چشایی قوّه ادراک مزه ها، از حواسّ پنج گانه می باشد.احکام چشاییهرگاه چشایی کسی بر اثر جنایت دیگری از بین برود، در اینکه بر جانی دیه کامل ثابت می گردد یا ارش اختلاف است؛ لیکن اگر آسیب وارد شده موجب ضعف آن گردد، ارش متعین است. در فرض امکان تشخیص از بین رفتن چشایی با ابزار جدید، به دو شاهد عادل از اهل خبره رجوع می شود و در...
