در زبانشناسی، نام خارجی یا نام بیگانه به نامی گفته می شود که دیگران به یک قوم یا یک کشور یا یک منطقه و پدیده جغرافیایی یا یک زبان یا مفاهیم نظیر آن می دهند و نام داخلی یا نام خودی به نامی گفته می شود که اهالی آن قوم یا زبان برای توصیف همان مفهوم به کار می برند. به عنوان نمونه، واژهٔ «چین» نام خارجی آن کشور است که توسط فارسی زبانان به کار می رود. افرادی که اهل چین هستند و به چینی صحبت می کنند، به آ...
