تلفظ بین المللی : /nˈɑm ovˈordan/ تلفظ : [n'Am ov'oRdan]
لغت نامه دهخدا
( نام آوردن ) نام آوردن. [ وَ دَ ] ( مص مرکب ) مشهور شدن. ( ناظم الاطباء ). صاحب شهرت و آوازه شدن. به نام و شهرت رسیدن. نام آور شدن : با کفَش ابر می ندارد پای با دلش بحر می نیارد نام.انوری.رجوع به نام آور و نام آوری شود.- نام به ابر اندر آوردن ؛ بلندنام گشتن. شهرت جهانی یافتن. بلندآوازه شدن : یکی نامداری بد ارژنگ نام به ابر اندر آورده از جنگ نام.فردوسی....
فرهنگ فارسی
( نام آوردن ) ( مصدر ) شهرت یافتن مشهورگشتن معروف گردیدن .
