معانی کلمه : آباد

[ ع . ] ( اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودن ها.

[ په . ] (ص .) 1 - معمور، دایر. 2 - مزروع ، کاشته . 3 - پر، سرشار. 4 - سالم . 5 - منظم ، سامان . 6 - شادمان ، خرم . 7 - مرفه .

همچنین میتوان آباد را این گونه تجزیه نمود:«آو» و «ات»، یعنی تلفط ترکی آباد؛ از اسامی پیرمردان آذربایجان؛ آو:خانه و ات:پسوند محل ساز ترکی. مثال:مرات یعنی مر(کوکب-هفت ستاره-خورشید) و ات.

تکیه ای: âbâd
طاری: âbâd
طامه ای: âbâd
طرقی: âbâd
کشه ای: âbâd
نطنزی: âbâd

غنی، مرفه

بسامان، منظم

پررونق ≠ بی‌رونق

تندرست، سالم ≠ عقب‌مانده

پیشرفته، توسعه‌یافته، مترقی

برپا، دایر، معمور ≠ خراب، متروک، ویران

۱. برپا، دایر، معمور
۲. پررونق
۳. پیشرفته، توسعهیافته، مترقی
۴. تندرست، سالم
۵. بسامان، منظم
۶. غنی، مرفه ≠ خراب، متروک، ویران
۷. بیرونق
۸. عقبمانده