ز ری سوی همدان رخت بست و بار گشادیگانه راد تقی‌زادهٔ بزرگ‌نهادزبان شدم ز زبان تمام تا گویمبه پیشگاه تو پیغام جمع تا افرادخوش آمدی ز خوش آمد گذشته همه کسبه سان موکب گل مقدمت مبارک بادبهار بهر پذیرایی تو گسترده استبساط سبزه ز اردیبهشت تا خردادبه گلبنان دبستان دانش همچون گلشکفته گشتی رویت شکفته روحت شادمیان ملت ایران و آمریکا کردخود این ورود تو روح یگانگی ایجادقوی بماند آن دولتِ قوی‌بنیانجوان زید ز نو این ملت کهن‌بنیادز پرتگاه سیه‌روز شام گمراهیز نور صبح معارف بخواه استمدادبه روزگار نژادی که داد دانش دادچه شد که گشت ز بی‌دانشی نژند نژادچو بوم شوم از آن مرز و بوم خیزد جهلهمای دانش در کشوری که تخم نهادبه سرنگونیِ ضحّاک جهل چیره شودهمیشه علم از این پس چو کاوهٔ حدادخراب کشور ایران ز دست مدرسه گشتمگر دوباره ز دارالفنون شود آبادبرای صرف معارف محل به جز اوقافنبود و نیست من این گفتم هر چه باداباد
