پرتگاه. [ پ َ ] ( اِ مرکب ) لغزشگاه و مَزِلَة در محلی مرتفع. هوّه.
فرهنگ عمید
۱. جای پرت شدن. ۲. جای بلند که پایین آن گودال یا دره باشد و انسان در صورت لغزش از آنجا پرت شود.
فرهنگ معین
(پَ ) (اِ. ) جای بلندی که احتمال پرت شدن از آن وجود دارد.
دانشنامه آزاد فارسی
پَرتگاه (escarpment)پشتهای بزرگ، حاصل از فرسایش سنگ های رسوبی شیب دار. این عارضه یک سمت پرشیب (پرتگاه)، و یک سمت با شیب ملایم (شیب) دارد. پرتگاه ها عارضه های متداول چشم اندازهای گل سفید، همانند چیلترن هیلز و نورت داونز در انگلستان اند. چنین عوارضی در سواحل جنوبی ایران، خصوصاً در کرانه های دریای عمان، نیز مشاهده می شود. عوارض خاص پرتگاه های گِل سفید عبارت اند از دره های خشکی که روی دامنۀ شیب تشکیل ...
فرهنگ فارسی
( اسم ) جایی مرتفع که احتمال سقوط از آن رود لغزشگاه مزله .
دانشنامه عمومی
پَرتگاه به صخره هایی اطلاق می شود که دارای سطح با شیب زیاد مرتفع یا عمیق باشد. این قبیل زمین چهره ها در اثر فرسایش در طول مدت زمان طولانی در اثر هوازدگی یا جریان های آبی به وجود می آید.دیواره علم کوه صخره های ساحلی اترتا فرانسه صخره ۳۰۰ متری در نروژ نانگا پاربات بلندترین پرتگاه دیواره ای قاره آسیا کوه تور بلندترین دیواره قاره آمریکا ...
