تلفظ بین المللی : /jˈadak keʃˈidan/ تلفظ : [j'adak keS'idan]
لغت نامه دهخدا
یدک کشیدن. [ ی َ دَک ْ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) یدک کشی. افسار اسب جنیبت را در دست گرفتن و با خود حرکت دادن.- امثال : اگر دو بز داشته باشد یکی را یدک می کشد ؛ متظاهر و خودنما و خودفروش است که ثروت خود را به مردم می نماید.|| علاوه بر وظیفه خود، مسئولیت دیگری را بعهده گرفتن : فلان کار را دارد و فلان کار را هم یدک می کشد. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یدک و یدک کش شود....
