گله گاه سبعه. [ گ َ ل َ / ل ِ گ َل ْ ل َ / ل ِ هَِ س َ ع َ / ع ِ ] ( اِخ ) ( رودخانه ٔ... ) آبش شیرین مایل به شوری است. رودخانه مرز چندین ده را آب دهد و چون به ناحیه گله گاه رسد از تنگ رودَر گله گاه بیرون رفته به آب چشمه اوین و آب چشمه رودَر پیوسته [و وارد] رودخانه کشار شود. ( فارسنامه ناصری گفتار دوم ص 329 ).
