معانی کلمه : گل پارسی
لغت نامه دهخدا
گل پارسی . [ گ ِ ل ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گلی است که زنان سر بدان شویند و درد شش را نافع است و بعربی طین فارسی خوانند. (برهان ) : بگیرند گل مختوم پنج درم ، گل قبرسی پانزده درم ، گل ارمنی ... دو درم ... و گل پارسی سه درم . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).
فرهنگ معین
(گِ لِ ) (اِمر. ) گل سرشوی .
فرهنگ فارسی
گلیست که زنان سربدان شویند و درد شش را نافع است و بعربی طین فارسی خوانند .