تلفظ بین المللی : /kˈeʃvar ɡˈir/ تلفظ : [k'eSvaR g'iR]
لغت نامه دهخدا
کشورگیر. [ ک ِش ْ وَ ] ( نف مرکب ) گیرنده کشور. کشورستان. فاتح کشور. مملکت گیر. کشورگشای : میر احمد محمد شاه سپه پناه آن شهریار کشورگیر جهان ستان.فرخی.ملک شیردلی خسرو شمشیرزنی شاه لشکرشکنی پادشه کشورگیر.معزی.به سر کلک وی آراست ملک خسرو شرق و شه کشورگیر.سوزنی.این چه دعوی شگرف است بگوی ای خر پیرکه منم شاعر لشکرشکن کشورگیر.سوزنی.از رای منیر کشورگیر که منبع افاضت اجرام آسمان و مرجع افادت آثار اختران ا...
فرهنگ فارسی
( صفت ) کشور گشا کشورستان : ( همی بنازد تیغ و نگین و تاج و سریر بشهریار ولایت گشای کشور گیر ) . ( معزی )
