معانی کلمه : وقف کردن

تلفظ بین المللی : /vˈaq1f kˈardan/ تلفظ :‌ [v'aq1f k'aRdan]

لغت نامه دهخدا

وقف کردن. [ وَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) منحصر کردن چیزی را به کسی یا چیزی. مخصوص کردن :
نرسد جز تو به کس گوهری از خاطر من
کرده ام وقف تو این بحر لبالب ز زلال.

وحشی ( دیوان چ امیرکبیر 238 ).

|| ( اصطلاح فقه ) زمین ، ملک یا مستغَلّی را در راه خدا حبس کردن. || توقف کردن بر حرفی از کلمه ای. ( المعجم چ دانشگاه ص 33 ).

مترادف و متضاد

amortize (فعل)بی حس کردن، کشتن، بدیگری واگذار کردن، مستهلک کردن، وقف کردنdevote (فعل)اختصاص دادن، وقف کردن، فدا کردنdedicate (فعل)اختصاص دادن، وقف کردن، اهدا کردنamortise (فعل)بی حس کردن، کشتن، بدیگری واگذار کردن، مستهلک کردن، وقف کردنbequeath (فعل)وقف کردن، تخصیص دادن به، بکسی واگذار کردنendow (فعل)وقف کردن، چیزی را وقف کردن، اعطا کردن به، موهبت بخشیدن بهavow (فعل)وقف کردن، نذر کردن، قسم خوردن...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

وحشی ( دیوان چ امیرکبیر 238 ).

مترادف و متضاد

معانی کلمه : وقف کردن

لغت نامه دهخدا

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : وقف کردن

لغت نامه دهخدا

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات