تلفظ بین المللی : /nezˈɑreː kˈon/ تلفظ : [nez'ARe: k'on]
لغت نامه دهخدا
نظاره کن. [ ن َظْ ظا رَ / رِ ک ُ ] ( نف مرکب ) نظاره کننده. که می نگرد. که شاهدچیزی یا منظره ای است. تماشاچی. نگرنده : نظاره کنان به روی خوبت چون درنگرند از کران ها.خاقانی.این گفت و فتاد بر سر خاک نظاره کنان شدند غمناک.نظامی.مجلس یاران بی ناله سعدی خوش نیست شمع می گرید و نظاره کنان می خندند.سعدی....
