معانی کلمه : نشفه
لغت نامه دهخدا
نشفة. [ ن َ ش َف َ ] (ع اِ) سنگ سیاه سوخته . سنگ پای خار. نُشفَة. نَشفَة. نِشفَة. (منتهی الارب ). رجوع به نَشفَة شود.
نشفة. [ ن َ ش ِ ف َ ] (ع ص ) ارض نشفة؛ زمین آب به خود درکشنده . (منتهی الارب ). زمینی که بخود آب درکشد. (ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
سنگ پا.
فرهنگ فارسی
سنگ سیاه سوخته . سنگ پای خار . یا چیزی اندک که در آوند باقی باشد .
