نامویه. [ ی َ / ی ِ ] ( ص ) زنی را گویند که بغیر از یک شوهر ندیده و به مرد دیگر نرسیده باشد و میان او و شوهرش نهایت الفت و محبت و اتحاد باشد. ( برهان قاطع ) ( از جهانگیری ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ). زنی که یک شوهر بیش ندیده. زن مهربان به شوهر. ( از ناظم الاطباء ).و رجوع به فرهنگ رشیدی و انجمن آرا و آنندراج شود.
