معانی کلمه : ناخوش زبان
لغت نامه دهخدا
ناخوش زبان. [ خوَش ْ / خُش ْ زَ ] ( ص مرکب ) بدزبان. خشن گفتار. که سخن تلخ و درشت گوید. که زخم زبان زند :
بمن بر شده لشکری دیده بان
همه خارج آهنگ ناخوش زبان.
بمن بر شده لشکری دیده بان
همه خارج آهنگ ناخوش زبان.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه سخن درشت و توهین آمیز گوید بد زبان .
