معانی کلمه : ناخوش اواز

تلفظ بین المللی : /nˌɑxoʃ ˈaːvˈɑz/ تلفظ :‌ [n,AxoS 'a:v'Az]

لغت نامه دهخدا

( ناخوش آواز ) ناخوش آواز. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص مرکب ) آنکه آواز وی مطبوع نباشد. ( ناظم الاطباء ). بدصدا. بدآواز. که صوتی منکر و گوش خراش دارد. که آوازش دلنشین و دلپذیر نیست. که خوش آواز نیست : اگر مهمان تست این ناخوش آوازمرا فریاد رس زین میهمانت.ناصرخسرو.خدای این حافظان ناخوش آوازبیامرزاد اگر ساکن بخوانند.سعدی.ناخوش آواز اگر دراز کشدنه خداوند، خلق از او خشنود.سعدی.ناخوش آوازی ببانگ بلند قرآن می...

فرهنگ فارسی

( ناخوش آواز ) ( صفت ) آنچه که مطبوع نیست نادلپسند نا مقبول مقابل خوشایند.

معانی کلمه : ناخوش اواز

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات