تلفظ بین المللی : /mˌolammˈaʔeː/ تلفظ : [m,olamm'a?e:]
لغت نامه دهخدا
ملمعة. [ م ُم ِ ع َ ] (ع ص ) مُلْمِع. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به ملمع شود. || زمینی که در آن پاره ای از گیاه خشک باشد. (ناظم الاطباء).
ملمعه . [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] (ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود : قطعه ٔ ملمعه ٔ صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که ... (جهانگشای جوینی )....
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث ملمع جمع : ملمعات . ملمع . یا زمینی که در آن پاره از گیاه خشک باشد .
