معنی کلمه : ملتجه
لغت نامه دهخدا
ملتجة. [ م ُ ت َج ْ ج َ ] (ع ص ) چشم سخت سیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || زمین نیک سبز به سبزی گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زمین بسیار سبز. (از اقرب الموارد).

ملتجة. [ م ُ ت َج ْ ج َ ] (ع ص ) چشم سخت سیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || زمین نیک سبز به سبزی گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زمین بسیار سبز. (از اقرب الموارد).