[ویکی فقه] ملازمه میان درک مصلحت یا مفسده چیزی توسط عقل نظری با تعلق امر یا نهی شارع به آن را ملازمه حکم عقل نظری و شرع گویند.ملازمه حکم عقل نظری و شرع، مقابل ملازمه حکم عقل عملی و شرع بوده و به معنای همراهی و ملازمه میان درک مصلحت و یا مفسده (ملاک حکم شرع ) توسط عقل نظری و حکم شارع است؛توضیحبه این معنا که اگر عقل نظری ، ملاک حکم شرعی را درک نماید، از آن حکم شارع را به دست می آورد.هرگاه ملاک حکم ب...