[ویکی فقه] ملازمه میان حسن یا قبح چیزی نزد عقل با تعلق امر یا نهی شارع به آن را ملازمه حکم عقل عملی و شرع گویند.ملازمه حکم عقل عملی و شرع، مقابل ملازمه حکم عقل نظری و شرع بوده و مراد از آن این است که میان حکم عقل عملی و حکم شرع همراهی و هم سویی وجود دارد؛توضیحیعنی هر کاری را عقل عملی نیکو بداند، شرع نیز آن را نیکو می شمارد و هر چیزی را که عقل به قبح آن حکم کند، شرع نیز به قبح و ناپسند بودن آن حکم ...
