معنی کلمه : مقثاءه
لغت نامه دهخدا
مقثاءة. [ م َ ث َ ءَ ] (ع اِ) خیارزار. (صراح ) (منتهی الارب ) (آنندراج ). خیارزار و بستان خیار. (ناظم الاطباء). موضع خیار. مقثوءة. ج ، مقاثی . (از اقرب الموارد). || (ص ) ارض مقثاءة و مقثوءة؛ زمین دارای خیار. (از اقرب الموارد).