معنی کلمه : مقناءه
لغت نامه دهخدا
مقناءة. [ م َ ن َ ءَ ] (ع اِ) جایی که آفتاب نرسد. مقناة. مقنوءة. مقنوة. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
( مقناءة ) مقناءة. [ م َ ن َ ءَ ] ( ع اِ ) جایی که آفتاب نرسد. مقناة. مقنوءة. مقنوة. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).