معانی کلمه : معطل

۱. بیکارمانده؛ بیکار.
۲. فروگذاشته‌شده.

۱. تعطیل‌کننده.
۲. کسی که وجود خداوند را انکار کند و شرایع را باطل انگارد.

(مُ عَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) بی کار، بی کار - مانده ، بی فایده .

(مُ عَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که خداوند را انکار می کند و شعائر را باطل می داند.

فروهشته، معلق

بلاتکیف، منتظر

بی‌حاصل، بی‌کار، عاطل، بی‌مصرف، بی‌استفاده

۱. بلاتکیف، منتظر
۲. بیحاصل، بیکار، عاطل، بیمصرف، بیاستفاده
۳. فروهشته، معلق