معانی کلمه : مسافحه
لغت نامه دهخدا
مسافحة. [ م ُ ف ِ ح َ ] (ع ص ) تأنیث مسافح . نعت فاعلی از مسافحة. زانیة. زن بدکار. زنی پلیدکار. (دهار). ج ، مسافحات . رجوع به مسافح و مُسافَحة شود.
فرهنگ معین
(مُ فِ حِ یا فَ حَ ) [ ع . مسافحة ] (مص م . ) زنا کردن .
فرهنگ فارسی
۱- ( مصدر ) زنا کردن . ۲- ( اسم ) زنا.
زنا کردن
زنا کردن
