معانی کلمه : غیمه
لغت نامه دهخدا
( غیمة ) غیمة. [ غ َ م َ ] ( ع اِ ) یکی غیم بمعنی ابر. ( از اقرب الموارد ). رجوع به غَیم شود. || مه غلیظ. مه ستبر. ( دزی ج 2 ص 235 ). || اسفنج. ابر. غیم البحر. ( تذکره ضریر انطاکی جزء اول ص 252 ).
فرهنگ معین
(غَ یا غِ مَ یا مِ ) [ ع . غیمة ] (اِ. ) ۱ - یک ابر، یک غیم . ۲ - مهی غلیظ . ۳ - یکی اسفنج .
