تلفظ بین المللی : /q1ˈejbat soq1rˈɑ/ تلفظ : [q1'ejbat soq1R'A]
دانشنامه عمومی
غیبت صُغرا (به عربی: الغیبة الصغرى) در ادبیات شیعی به معنای غایب شدن کوتاه مدت است و بنابر اعتقادات شیعیان دورانی است که در آن مهدی زندگانی مخفی و فقط از طریق نمایندگان چهارگانه خود با شیعیان ارتباط داشته است. این دوره از سال ۲۶۰ ه.ق (۸۷۴ م) آغاز و در ۳۲۹ ه.ق (۱–۹۴۰ م) پایان یافته است.نبوپیشوای یازدهم شیعیان، مدت شش ساله امامت خود را در خفا و تقیه زندگی می کرد؛ زیرا خلیفه وقت، معتمد عباسی، ارتبا...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] دوران غیبت صغرا، مرحلۀ نخست و کوتاه دوره غیبت امام مهدی (علیه السّلام) است.دوران غیبت صغرا که برخی آغاز آن را از همان ابتدای ولادت امام زمان (علیه السّلام) و برخی از شهادت امام حسن عسکری (علیه السّلام) دانسته اند؛ در واقع نوعی آماده سازی برای غیبت طولانی بود و غیبت طولانی هم مقدمۀ ظهور و حضور ظاهری آن حضرت در جامعۀ انسانی است. غیبت صغرا با ویژگی های خاص خود، دورانی لازم و ضروری بود که ب...
