معانی کلمه : غلمان
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. پسران زیبارویی که در بهشت خدمتگذار زنان بهشتی خواهند بود: مگر لشکرگه غلمان خلدند / سرادقشان زده دیبای اخضر (ناصرخسرو۱: ۲۶۵ )، پادشاها کحل چشم حور و غلمان خاک تو / صدهزاران رحمت حق بر روان پاک تو (سلمان ساوجی: ۵۱۰ ).
۲. [قدیمی] = غلام
۲. [قدیمی] = غلام
فرهنگ معین
(غِ لْ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - جِ غلام . ۲ - پسران خوب روی بهشتی .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
جمع غلام
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
غلامان ≠ حوران
