معانی کلمه : ضابع

ضابع. [ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از ضبع: ناقة ضابع؛ شتر بازویازنده در رفتن. || فَرس ضابع؛ اسب تیزرفتار یا بسیاررو یا گردن پیچان یک جانب رونده. ( منتهی الارب ).

نعت فاعلی از ضبع ناقه ضابع شتر باز و یا زنده در رفتن