معانی کلمه : صحراگرد

صحراگرد. [ ص َ گ َ ] ( نف مرکب ) بیابان گرد. || آنکه در بیابان گردد و کشت هاو مزارع را بپاید چهارپا ومردمان بدان گزند نرسانند. رجوع به صحراگردی شود.

بیابان گرد، صحرانشین.

۱ - بیابان گرد صحرا نشین . ۲ - آن که در بیابان گردد و کشتها و مزارع را بپاید تا چارپا و مردمان بدان گزند نرسانند .