معانی کلمه : رکبه
لغت نامه دهخدا
رکبة. [ رِ ک َ ب َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ راکِب . (منتهی الارب )(اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به راکب شود.
رکبة. [ رَ ب َ ] (ع اِ) شترسواران کمتر از رکب . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به رَکب شود.
فرهنگ عمید
محل اتصال ساق پا و ران، زانو.
فرهنگ فارسی
( اسم ) محل اتصال ران و ساق پا زانو جمع رکب رکبات .
زانو رکبه محل اتصال ران و ساق پا
زانو رکبه محل اتصال ران و ساق پا