معانی کلمه : رحبه
لغت نامه دهخدا
رحبة. [ رَ ب َ ] (اخ ) موضعی است به بادیه . (منتهی الارب ).
رحبة. [ رَ ب َ ] (اِخ ) موضعی است به بغداد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
رحبة. [ رَ ح َ ب َ ] (ع اِ) رَحْبة. رجوع به رَحْبة در همه ٔ معانی شود.
فرهنگ عمید
۱. زمین فراخ و پُر گیاه.
۲. ساحت خانه، میان سرا.
۳. فراخی میان خانه ها.
۲. ساحت خانه، میان سرا.
۳. فراخی میان خانه ها.
فرهنگ معین
(رَ حَ بَ یا بِ ) [ ع . رحبة ] (اِ. ) ۱ - زمین وسیع پرگیاه . ۲ - ساحت خانه . ۳ - وسط سرای . ج . رحاب .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - سرزمین وسیع و پر گیاه . ۲ - ساحت خانه . ۳ - وسط سرای جمع رحاب رحبات .
موضعی است بناحیه لجاه
موضعی است بناحیه لجاه