(یا: کلیات شمس) دیوان غزلیات مولوی. این دیوان را نظر به کثرت غزل ها (بیش از ۳۲۰۰ غزل همراه با ترجیعات و رباعیات) پیروان مولانا از دیرباز «دیوان کبیر» نام داده اند. چون مولانا اغلب این غزل ها را به شوق دیدار و بیشتر درد هجران مرادش شمس تبریزی سروده است، به «غزلیات شمس» هم معروف است. در پایان بسیاری از غزل ها کلمۀ خاموش/خمش را به نحوی، غالباً با ایهام، به کار برده است که بعضی از محققان گمان کرده اند...