معانی کلمه : دوغ خوردن
لغت نامه دهخدا
دوغ خوردن. [ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) خوردن دوغ. آشامیدن دوغ :
چون نمایی مستی ای تو خورده دوغ
پیش من لافی زنی آنگه دروغ.|| سهو شدن و خطا کردن. ( ناظم الاطباء ). غلط خوردن. ( از آنندراج ).
چون نمایی مستی ای تو خورده دوغ
پیش من لافی زنی آنگه دروغ.|| سهو شدن و خطا کردن. ( ناظم الاطباء ). غلط خوردن. ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
( مصدر ) مسکه گرفتن مسکه بر آوردن .
