تک گویی درونی یا گفتار درونی یکی از شگردهای ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی است. شیوه ای در روایت، و آن بازگویی افکار درونی و عاطفی شخصیت داستان یا نمایشنامه است که در یک یا چند سطح ذهن جریان می یابد و تا سطح پیش از گفتار می رسد. این گفتارِ بر زبان نیامده، بدون دخالت نویسنده، از طریق تداعی معانی، یا ساده ترین جملات که غالباً از نظم منطقی نیز بی بهره است، زندگی درونی شخصیت و گاه تاریک ترین زوایای ذه...