تنگدل گشتن. [ت َ دِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) غمگین و افسرده شدن. ملول و ناخوش گشتن. اندوهگین و غمناک گردیدن : از آن مردمان تنگدل گشت شاه بخوبی نکرد اندر ایشان نگاه.فردوسی.وگر تنگدل گردی ای نامدارسوی کابلستان یکی کن گذار.فردوسی.بترسید کآید پس او سپاه بدان ماندگی تنگدل گشت شاه.فردوسی.چنان تنگدل گشت از او شهریارکه از گل نیامد جز از خار بار.فردوسی.دوش باری چه سخن گفتم با تو صنماکه چنان تنگدل و تافته دل گ...