کلماتور
وارد شوید
صفحه اصلی
محفل
گنجینه شعر
فرهنگ لغات
ساز و آواز
استودیو
بازی
منو
وارد شوید
معانی کلمه : بیهوده گوی
تلفظ بین المللی :
/bihˈuːdeː ɡˈuːj/
تلفظ :
[bih'u:de: g'u:j]
پیمایش سریع
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
کلمات مرتبط
پرحرفی و بیهوده گویی
بیهوده گویی
بیهده گوی
بیهده گویی
بیهودهگویی
بیهودهگو
بوده گایا
بیهوده
بیهوده تلف کردن
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
این معنی را بیشتر بخوانید
بیهوده گوی. [ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) بیهوده گو. هزال. بَذی . هوب. هذاء: رجل هذاءة؛ مرد بسیار بیهوده گوی از بیماری یا خواب. صیغ؛ کذّاب بیهوده گوی سخن آرا. ابی العبر؛ بیهوده گوی فسوس کننده. ( منتهی الارب ) : شاعر که دید با قد کاونجک بیهوده گوی و نحسک وبوالفنجک ؟منجیک ( از حاشیه لغت فرس اسدی نخجوانی ).بسا خودنمایان بیهوده گوی که باشند در بزمگه رزمجوی.امیرخسرو.رجوع به بیهده گوی شود....
فرهنگ فارسی
( بیهوده گو ی )
( اسم ) آنکه سخنانش یاوه و بیفایده باشد یاوه گوی
کلمات مرتبط
پرحرفی و بیهوده گویی
بیهوده گویی
بیهده گوی
بیهده گویی
بیهودهگویی
بیهودهگو
بوده گایا
بیهوده
بیهوده تلف کردن
نظرات