معانی کلمه : بیابان
لغت نامه دهخدا
بیابان . (اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه ٔ مکران . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 101).
فرهنگ عمید
دشت، صحرا، زمین پهناور و بی آب وعلف.
فرهنگ معین
[ په . ] (اِمر. ) صحرای بی آب و علف ، دشت لم یزرع .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دشت، صحرا، زمین پهناوروبی آب وعلف
( اسم ) صحرای بی آب و علف دشت لم یزع.
طایف. از طوایف ناحی. مکران ٠
( اسم ) صحرای بی آب و علف دشت لم یزع.
طایف. از طوایف ناحی. مکران ٠
دانشنامه عمومی
نقل قول
گویش اصفهانی
تکیه ای: sahrâ / hömuna
طاری: biyâvun
طامه ای: biyâbun
طرقی: biyâvun
کشه ای: sahrâ
نطنزی: viyâvun
تکیه ای: biyâvun / hömuna
طاری: biyâvun
طامه ای: biyâvun
طرقی: biyâvun
کشه ای: viyâbun
نطنزی: biyâvun
مترادف و متضاد
شورهزار، بادیه، بدو، برهوت، تیه، دشت، صحرا، صحرایبیآبوعلف، فلات، قفر، نجد، وادی، هامون ≠ آبادی
دانشنامه اسلامی
واژه نامه بختیاریکا
بَزگ؛ صحرا
