معانی کلمه : بدعه
لغت نامه دهخدا
بدعه. [ ب ِ ع َ ] ( ع اِ ) بدعت. بدعة :
بقمع کردن فرعون بدعه موسی وار
قلم در آن ید بیضاش مار می سازد.نوبتی ِ بدعه را قهر تو برّد طناب
صیرفی ِ شرع را قدر تو زیبد امین.و رجوع به بدعة و بدعت شود.
بقمع کردن فرعون بدعه موسی وار
قلم در آن ید بیضاش مار می سازد.نوبتی ِ بدعه را قهر تو برّد طناب
صیرفی ِ شرع را قدر تو زیبد امین.و رجوع به بدعة و بدعت شود.
فرهنگ فارسی
هر آنچه اختراع شود نه بر مثالی که قب بوده باشد نو آورد .
