تلفظ بین المللی : /alq1ˌabiːjatˈaktʃi/ تلفظ : [alq1,abi:jat'aktSi]
لغت نامه دهخدا
الغبیتکچی . [ اُ ل ُ ت ِ ] (مغولی ، اِ مرکب ) رئیس دارالانشاء. رئیس دبیران . منشی باشی . ترکیبی از الغ بمعنی بزرگ و بیتک بمعنی کاغذ و نامه و چی علامت مبالغه ٔ ترکی . امروزه در آذربایجان پِتِک بمعنی کاغذپاره ٔ نوشته شده گویند : و خواجه فخرالدین بهشتی را که الغ بیتکچی بود.. (جهانگشای جوینی ). و منصب الغ بیتکچی بملک شرف الدین سمنانی .... تفویض یافت .(تاریخ غازانی چ انگلستان ص 96). مولانا رکن الدین صا...
