تلفظ بین المللی : /ˈebn darsatˈuːje/ تلفظ : ['ebn daRsat'u:je]
لغت نامه دهخدا
ابن درستویه. [ اِ ن ُ دُ رُ ی َ / ت ِ وَی ْه ْ ] ( اِخ ) ابومحمدعبداﷲبن جعفربن درستویه مرزبان فارسی ( 258-347 هَ.ق. ). نحوی ، از مردم فسا. شاگرد ابن قتیبه و مبرد. او در بغداد بتدریس اشتغال و کتبی در ادب و نحو داشته است. ( ابن خلکان ). ابن الندیم گوید او مبرد و ثعلب رادیده و از آن دو نحو و جز آن فراگرفته است و در علوم بسیاری دست داشته و او را ردی است بر مفضل بن سلمة ونقضی بر کتاب العین خلیل و به سا...
دانشنامه عمومی
ابو محمد عبدالله بن جعفر بن درستویه بن المرزبان الفارسی الفسوی النحوی که به اختصار ابن درستویه خوانده می شود از نحودانان و علمای زبان عربی در قرن چهارم هجری بود.ابن درستویه از مردم فسا و شاگرد ابن قتیبه و ابوالعباس مبرد بود. او در بغداد به تدریس اشتغال داشته و کتبی در ادب و نحو تألیف کرده است. این درستویه در سال ۲۵۸ هجری قمری به دنیا آمد و از علما و فضلای نام آور به شمار می رفت و صاحب تألیفات بسیا...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن دُرُسْتویه، ابومحمد عبدالله بن جعفر بن درستویه بن مرزبان فارسی فَسَوی (۲۵۸-۲۴ صفر ۳۴۷ق/۸۷۲-۱۷ مه ۹۵۸)، محدث ، ادیب، لغوی ، نحوی می باشد.او در فَسا که در آن روزگار شهری به بزرگی شیراز و خوش آب و هوا تر از آن بود، به دنیا آمد و به همین جهت به فارسی و فَسَوی شهرت یافت.نام نیایش «درستویه» از دو کلمه فارسی «دُرُست» و پسوند «اویه» تشکیل شده است. پدرش جعفر از محدثان بزرگ و مشهور زمان خود...
