تلفظ بین المللی : /ˈebn dabˈisi/ تلفظ : ['ebn dab'isi]
لغت نامه دهخدا
ابن دبیثی. [ اِ ن ُ دَ / دُ ب َ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن ابی المعالی سعید ( 558-637 هَ.ق. ). و در حبیب السیر وفات او به سال 632 آمده است. اصل او از گنجه و پدران او بواسط هجرت کرده اند. مولد ابن دبیثی واسط است. در فقه و تاریخ استاد بوده. او راست : کتاب تاریخ واسطو کتاب ذیل سمعانی و ذیل تاریخ بغداد خطیب. دبیثا نام قریه ای است بواسط و دبیثی منسوب بدان قریه است....
دانشنامه عمومی
ابوعبدالله، محمد بن سعید بن یحیی شهرت یافته به ابن دُبَیثی (۲۹ ژوئن ۱۱۶۳ - ۶ نوامبر ۱۲۳۹م) دادیار، تاریخ نگار، قرائت شناس، محدث، ادیب و شاعر عراقی بود. «ذیل علی تاریخ السمعانی»، «تاریخ واسط» از آثار اوست.
[ویکی فقه] اِبْن ِ دُبَیثی ، جمال الدین ابوعبدالله محمد بن سعید بن یحیی بن علی (۵۵۸ -۶۳۷ق /۱۱۶۳- ۱۲۳۹م )، مورخ ، محدّث ، مُقری و فقیه شافعی بوده است.نسبت «دبیثی » به سبب انتساب جدّ دومش علی به روستای دبیثا واقع در اطراف شهر واسط است . وی در واسط ( عراق ) زاده شد. و در همانجا به تحصیل مقدماتی پرداخت و سپس به بغداد رفت و در آنجا به فراگیری علوم قرآنی ، حدیث و فقه پرداخت و ظاهراً در همین دوره نوجوانی...
