ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعلکنند فخر و تو داری شرف به گوهر خویشتوانی آنکه جوانی دهی بچرخ کهنز نفخه نفس پاک روح پرور خویشدرین چکامه یکی تهنیت سرودستمورود شاه جوانبخت را به کشور خویشهم از اتابیکی صدراعظمش شرحینمودم از ره اخلاص زیب دفتر خویشاگر عنایت و فضل تو همرهی سازددرافکنی به سر بنده سایه پر خویشبه پیش گاه اتابک رسانی این اشعارجواب آن بفرستی برای چاکر خویشمزید لطف ترا شکرها کنم زیراکهنوز شهد تو دارم درون ساغر خویش
