تلفظ بین المللی : /nˈik ˈaːxtarˌi/ تلفظ : [n'ik 'a:xtaR,i]
لغت نامه دهخدا
نیک اختری. [ اَ ت َ ] ( حامص مرکب ) سعادت. خوشبختی. خوش اقبالی. سعادتمندی. نیک روزی. بهروزی. نیک اختر بودن : مکافات من باشد و کام توبرآید به نیک اختری نام تو.فردوسی.ز فر و بزرگی و نیک اختری ز شاهان به هر گوهری برتری.فردوسی.همه بی نیازی و نیک اختری بزرگی و مردی و افسونگری.فردوسی.چو تو خود کنی اختر خویش را بدمدار از فلک چشم نیک اختری را.ناصرخسرو.بیاموز گفتار و کردار خوب کت این هر دو بنیاد نیک اختری ...
